¿Para que serve o crowdfunding?

Buscar

Susbcrición Newsletter

Introducir e-mail

Arquivo mensual

Vindeiros eventos

Non hai eventos polo momento
A empresa Securifi, de Ram Malasani, director xeral e fundador da compañía, non estaba desesperada por recadar fondos. Almond+ é unha secuela de Almond, o primeiro produto de Securifi, un router de deseño elegante do que xa se venderon decenas de miles de unidades en Amazon dende que se lanzou no Consumer Electronics Show do ano 2012. A recadación de fondos é "sen dúbida a razón secundaria" pola que a súa empresa utilizou Kickstarter, sinala.

A gran maioría dos 85.000 proxectos postos en marcha en Kickstarter ata a data representan o sono profesional dun individuo, é dicir, proveñen de empresas non establecidas que non adoitan ter ingresos significativos, produtos de éxito ou financiamento de capital risco. Non obstante, algunhas start-ups e empresas aínda máis grandes están recorrendo aos sitios de crowdfunding para cubrir outras funcións empresariais, dende investigacións de mercado e deseño de produtos ata relacións cos clientes e negociacións de fabricación.

"O financiamento colectivo é a forma definitiva de investigar o consumidor", sinala Scott Popma, avogado de propiedade intelectual dedicado a asesorar empresas sobre o crowdfunding. "Non só estás pedindo a opinión da xente, senón que a xente che dá a súa opinión e ademais págache".

Para Securifi, a campaña estao a axudar a levar a cabo un labor de mercadotecnia por adiantado, recibindo comentarios de alta calidade por parte de entusiastas mentres o produto aínda se atopa en fase de desenvolvemento, algo moito máis preferible que escoitar comentarios ou recibir unha crítica negativa despois de lanzalo. Agora mesmo, como vendedor en Amazon, Securifi non pode comunicarse coa maioría de persoas que xa compraran os seus produtos antes para preguntarlles acerca da súa experiencia, ou para promover futuras características ou produtos. "Hoxe en día coñecemos moi poucos dos nosos clientes", afirma Malasani. "Estámonos a desfacer da capa entre nós e os nosos clientes". Xa recibiron máis de 700 comentarios e mensaxes.

Entre as empresas máis grandes que xa usaron a plataforma Kickstarter atopamos compañías de xogos con enormes bases de seguidores. Double Fine Productions, un estudo independente creado hai unha década e gañador de varios premios, recadou 3,3 millóns de dólares (2,46 millóns de euros) procedentes de 88.000 patrocinadores o ano 2012, co obxectivo non só de financiar un novo xogo, senón de "desenvolvelo á vista do público".

Days of Wonder, un fabricante de xogos dixitais e de mesa, tampouco usou Kickstarter por cuestións de diñeiro. A campaña que puxo en marcha en xaneiro estaba destinada principalmente a axudar a determinar se se debían dedicar recursos durante varios meses para crear unha aplicación para a tablet Android do seu popular xogo para o iPad. Algúns clientes estivérona a solicitar, pero en realidade poucas persoas teñen tablets Android.

A compañía estableceu o obxectivo de recadar 190.000 dólares (142.000 euros), unha cantidade que serviría para establecer unha demanda suficientemente prometedora. O diñeiro en si mesmo era tan secundario que a empresa cancelou a campaña a metade de camiño. O director xeral, Eric Hautemont, decatouse de que os doadores eran propietarios de iPad e fans de xogos de mesa, polo que non estaba a axudar a responder á pregunta principal sobre a demanda para a plataforma Android.

Esta experiencia sinala os desafíos da utilización de Kickstarter como plataforma de investigación. "Aprendemos moito", asegura Hautemont. "Estamos a planear relanzala en marzo, centrándonos en Android".

A Kickstarter, que queda cunha pequena porcentaxe dos fondos recadados polos proxectos de éxito, podería beneficiarlle atraer compañías que fixen metas máis amplas de financiamento ou teñan máis recursos para promover as súas campañas, sobre todo se o seu crecemento inicial se minoriza. Non obstante, a compañía tamén está a tratar de manter as súas credenciais como plataforma de lanzamento para inventores de garaxe. As súas directrices limitan os proxectos de tecnoloxía a aqueles que fomenten o DIY (siglas en inglés de Do It Yourself), é dicir, que o usuario sexa parte activa da súa construción, ademais daqueles que conteñan código aberto ou teñan interese para os hackers.

A outras plataformas de crowdfunding dirixidas a start-ups máis establecidas quizais non lles importe invitar mesmo ás empresas máis grandes para que participen. Procter & Gamble e General Mills están traballando co sitio de financiamento colectivo CircleUp, unha plataforma actualmente limitada a investidores acreditados. As empresas esperan poder facer unha mellor análise das novas ideas procedentes de start-ups no sitio e posiblemente comprarlles produtos (ou mesmo comprar as start-ups). A Lei JOBS, unha lei federal estadounidense aprobada en 2012, pronto podería permitir a CircleUp e outros sitios incluír persoas normais e correntes que queiran posuír unha participación nun negocio.

Se a industria do capital de risco se volve máis adversa ao risco, as empresas de tecnoloxía poderían usar os sitios de crowdfunding mesmo en etapas posteriores. O financiamento colectivo está a cambiar a forma en que algunhas compañías de tecnoloxía tradicionalmente conservadoras abordan o desenvolvemento de produtos.

A start-up de semicondutores Adapteva, unha compañía de cinco persoas nunha industria onde normalmente é difícil conseguir financiamento, non foi capaz de recadar máis capital dende o seu financiamento inicial de 1,5 millóns de dólares (1,12 millóns de euros) dun pequeno investidor estratéxico, a pesar de que xa xerou máis de 1 millón de dólares (0,75 millóns de euros) pola venda dos seus potentes chips móbiles de alta gama a clientes militares. Na actualidade, a pequena compañía espera levar a súa tecnoloxía a un mercado máis xeral. Non obstante, para facelo necesita bastante diñeiro para poñer permitirse unha manufactura o suficientemente grande como para reducir os custos de produción.

A súa recente campaña de Kickstarter para Parallella, unha "supercomputadora ao alcance de todo o mundo", foi recibida inicialmente con escepticismo por parte dos visitantes do sitio. "Os chips son fabricados xeralmente por empresas moi grandes", indica o fundador e director xeral Andreas Olofsson. "Estabamos a falar de cifras de rendemento que ían máis alá do que todas estas empresas multimillonarias lograran, e ninguén oíra falar de nós".

Pero a campaña finalmente despegou despois de que o veterano equipo publicase demostracións máis convincentes e tomase a medida pouco convencional de que os seus deseños de hardware fosen de natureza aberta. A compañía recadou preto de 900.000 dólares (672.244 euros) e hoxe en día apresúrase por entregar miles de unidades das súas placas de 99 dólares (74 euros) en maio aos seus novos patrocinadores, a maioría deles desenvolvedores que axudarán a crear aplicacións para o produto. Os diversos entusiastas que Olofsson coñeceu ao longo do camiño presentáronlle aplicacións para a computación en paralelo nas que nunca pensara. "Agora só temos que facer que funcione", conclúe.

(Fonte: La Flecha)